Kıpır Sincap ve Sabah Şarkısı

Kıpır küçük bir sincaptı. Her sabah erkenden uyanır, dalların üzerinde zıplar ve mırıl mırıl konuşurdu. Sesi neşeliydi. Herkes Kıpır’ı duyardı.

Kıpır’ın İlk Kelimeleri

“Günaydın!” diye bağırırdı Kıpır. Kuşlar, kelebekler ve küçük böcekler onu dinlerdi. Kıpır konuşmayı çok severdi. Arkadaşlarını görene kadar durmazdı.

Bir sabah Kıpır yine konuşmaya başladı. Dallar titredi. Yapraklar sallandı. Küçük bir tırtıl durdu ve dinledi. Tırtılın yüzünde bir gülümseme belirdi.

Yeni Arkadaşlar

Kıpır ormanda yürüdü. Yolda Kirpi ile karşılaştı. Kirpi sessiz adımlarla ilerliyordu. Kıpır hemen konuşmaya başladı:

• “Merhaba Kirpi!”
• “Nasılsın?”
• “Ben çok neşeliyim!”

Kirpi sakince baktı. Sonra yavaşça gülümsedi. “Ben de iyiyim,” dedi. Kirpi konuşmayı sevmezdi ama Kıpır’ın sesi onu yatıştırmıştı.

Daha ileride Kaplumbağa görüldü. Kaplumbağa ağır ağır ilerliyordu. Kıpır konuştu, Kaplumbağa dinledi. Kaplumbağa söz aldığında ise sessizlik herkesin kulaklarına şarkı gibi geldi.

Dinlemeyi Öğrenmek

Kıpır bir oyun başlattı. Herkes sırayla konuşacaktı. Kıpır ilk sözde durdu. “Ben başlıyorum,” dedi. Sonra kaplumbağa konuştu. Sonra kuş. Herkes küçük bir şey söyledi.

Kıpır ilk defa beklemeyi öğrendi. Beklemek zordu ama güzel bir şey çıkıyordu. Herkes konuştuğunda daha çok şey öğreniyordu. Kıpır artık sadece konuşmanın değil, dinlemenin de keyfini aldı.

Kıpır’ın Paylaştığı Koçan

O sabah Kıpır’ın bir koçanı vardı. Koçan tatlıydı. Kıpır koçanı arkadaşlarıyla paylaşmak istedi. Önce bir parça Kirpi’ye verdi. Sonra Kaplumbağa’ya uzattı. Tırtıl küçük parçalara ayrıldı ve herkes sıcacık bir gülümseme aldı.

“Paylaşmak güzel,” dedi Kıpır. “Konuşmak da güzel. Ama birlikteyken daha da güzel.”

Günün Sonu

Güneş yavaşça batmaya başladı. Dallar altın rengine büründü. Kıpır arkadaşlarına veda etti. “Yarın yine konuşuruz,” dedi. Kuşlar cıvıldadı, yapraklar hışırtı yaptı.

Kıpır eve dönerken başını göğe kaldırdı. Uzun bir nefes aldı. Bugün yeni şeyler öğrenmişti. Konuşmanın sesini sevmişti. Sessizliğin de rengini sevmişti. Arkadaşlarının sesleri kalbinde bir şarkı gibi çaldı.

Ne Öğrendik?

• Konuşmak sevdiklerimizle bağlantı kurmamızı sağlar.
• Dinlemek yeni şeyler öğrenmemize yardımcı olur.
• Paylaşmak hepimizi mutlu eder.

Kıpır yavaşça uykuya daldı. Rüyasında ormanda yeniden zıpladı. Bu kez daha çok dinledi. Bu masalda hem konuşmak hem de dinlemek bir oyun gibiydi. Sabah olunca Kıpır yine mırıldanacak; ama şimdi bir de dinleyecekti.