Ormanda Bir Sabah
Güneş yeni uyanmıştı. Ağaçların yaprakları hafifçe sallanıyordu. Minik bir sincap sepetini sırtında taşırken şarkı mırıldanıyordu. Hızlıydı, neşeliydi. Her dala atladığında küçük adımları yaprakları çıtırdattı.
Hızlı Bir Karar
Yuva yapmak için cevizleri topluyordu. Hedefi çok ceviz toplamaktı. “Ne kadar çok ceviz o kadar iyi” diye düşündü. Diğer hayvanlarla paylaşmayı pek düşünmedi. Koştu, zıpladı, fındık, ceviz, kestane… Hepsini topladı.
Topladıklarını bir ağacın kovuğuna sakladı. Hızına güveniyordu. Ancak bir köşede yaşlı bir kaplumbağa, bir çift küçük kuş ve aç bir sincap yavrusu vardı. Onlar da kış için yiyecek arıyordu. Minik sincap, onları fark etti ama hemen geçip gitti.
Pişmanlık Başlıyor
Akşam olunca rüzgâr şiddetlendi. Yapraklar döküldü, hava soğudu. Minik sincap kovuğuna döndüğünde yerinde duramadı. Cevizlerini sayarken bir eksik fark etti. Birkaç tanesi yuvasının dışına yuvarlanmıştı. “Sanırım fazla sakladım” dedi kendi kendine.
Ertesi sabah dışarı çıktığında, kaplumbağa yavaşça yanına geldi. “Merhaba, geçen gün gördüğüm cevizlerden birkaçını buldum” dedi. Minik sincap yüzü düştü. O günkü aceleciliği ve paylaşmaması aklına geldi. İçinde bir boşluk hissetti. Pişman oldu.
Telafi Etme Zamanı
Minik sincap geri dönüp eksik cevizleri aradı. Bulduğunda hepsini geri koymadı. Önce yaşlı kaplumbağanın yanına gitti ve bir ceviz uzattı. Kaplumbağa gülümsedi. Sonra küçük kuşlara birkaç fındık verdi. Yuva arayan sincap yavrusuna elindeki en parlak cevizden verdi.
Her verdiğinde içi hafifledi. Paylaşmak zor değildi, sadece biraz cesaret gerekiyordu. Diğerleri de ona teşekkür etti. Minik sincap, yalnızca cevizlerini değil, gönlünü de ısıttı.
Yeni Bir Alışkanlık
Bundan sonra minik sincap sabahları sakladığı yerleri kontrol etti. Geriye birkaç parça bırakmayı öğrendi. Onun için küçük bir kutu yaptı. “Burada ihtiyaç olursa alırlar” diye düşündü. Artık daha dikkatli davranıyordu. Hızlı kararlar yerine düşünerek hareket etmeyi tercih etmeye başladı.
Masalın Küçük Dersleri
- Paylaşmak içimizi ısıtır.
- Aceleyle yapılan işler bazen geri dönmemizi gerektirir.
- Küçük iyilikler büyük mutluluklar getirir.
Ormanda kış geldiğinde herkes daha rahat etti. Minik sincapın kalbi artık hafifti. Pişmanlık onu üzmüştü ama sonra doğru şeyi yapmıştı. Yeni dostlarıyla birlikte yuvasında oturup dışarıdaki kar tanelerini izledi. Dışarıda sessizlik vardı. İçeride ise paylaşmanın sıcaklığı vardı.
O günden sonra minik sincap ne zaman çok şey toplasa, bir iki parça bırakmayı unutmadı. Hem kendisi rahat etti hem de arkadaşları mutlu oldu. Ormanda küçük bir örnek oldu; aceleci davranmanın yerine düşünmek ve paylaşmak daha iyiydi.
