Kıskançlığın Bedeli Ağırdır: Maymun ve Tavuk Masalı

Masal

Bir zamanlar sıcak bir çiftlikte yaşayan küçük bir tavuk vardı. Tavuğun tüyleri parlaktı. Ses tonu hafif, adımları kararlıydı. Aynı çiftlikte bir de maymun yaşardı. Maymun çevikti. Ağaçların dallarında zıplamayı çok severdi.

Tavuk, maymunun zıplamalarını izlerken içini garip bir duygu kaplardı. Maymunin tüm dikkatleri üzerindeki dansı, tavukta kıskançlık tohumları ekerdi. “Keşke ben de böyle olabilsem,” derdi kendi kendine. “Keşke herkes beni de izlese.”

Günlerden bir gün çiftlikte büyük bir kutlama düzenlendi. Hayvanlar birbirlerine gösteriler sundu. Maymun neşeyle ağaçtan ağaca atlarken herkes alkışladı. Tavuk da bir şeyler yapmak istedi. Ama yaptığı denemeler sessiz kaldı. Birkaç çırpınma ve tık tık taklidi dışında kimse büyük bir hayranlık göstermedi.

Tavuk daha çok kıskandı. Kıskançlıkla tüyleri diken diken oldu. İçinden kötü düşünceler geçti. “Maymunu durdurmalıyım,” diye düşündü. “O kadar ilgi çekmesin. Ben de önemli olayım.”

Akşam olunca tavuk, planını uygulamaya karar verdi. Sabah maymun ağaçta en sevdiği muzları bulduğunda onları yerde kırılgan bir dalın üzerine bırakacağını düşündü. Böylece maymun şaşıracak ve gösteri yapamayacaktı.

Ertesi sabah tavuk kıvrak adımlarla ilerledi. Gözüne kestirdiği dala yaklaşırken bir şey oldu. Dal, tavuk için kırılgandı ve tavuk dengesini kaybetti. Kendi kendine düşmemek için kanatlarıyla çırpındı. Neyse ki hafifçe yere indi. Ancak dalın kırılması, maymunun muz sepetinin devrilmesine yol açtı. Muzlar her yana dağıldı.

Maymun geldiğinde şaşkındı. Muzlar yere saçılmıştı. İlk anda sinirlendi. Sonra tavukun yüzündeki suçluluk ifadesini gördü. Tavuk susuyordu. Yüzü kızarmıştı. Maymun nedenini anlamaya çalıştı. Tavuk sonunda itiraf etti. Kıskançlıkla yaptığı hatayı anlattı.

Maymun derin bir nefes aldı. Öfke sesini yutmaya çalıştı. “Neden yaptın?” diye sordu. Tavuk gözlerini kaçırdı. “Herkes seni izliyordu. Ben de izlenmek istedim,” dedi küçük bir sesle. “Ben de önemli olmak istedim.”

Maymun bir süre sessiz kaldı. Sonra gülümsedi ve tavukla konuşmaya başladı. “Hepimizin yeteneği farklı,” dedi. “Ben ağaçlarda zıplıyorum. Sen yerde gezinip tohum bulmada çok iyisin. Birlikte çalışırsak daha fazla şey başarırız.”

Tavuk şaşırdı. Beklediği ceza değildi bu. Maymunun nazik sözleri onu etkiledi. İkisi birlikte dökülen muzları topladılar. Maymun bir yandan muzları yerden toplarken tavuk küçük parçaları toplayıp sepeti düzene koydu. Çiftlikteki diğer hayvanlar da yardım etti. Herkes birlikte çalışınca işler daha kolay oldu.

O gündən sonra tavuk, kıskançlık yerine başkalarının yeteneklerine değer vermeyi öğrendi. Gösteri zamanında diğer hayvanlara alkış tutmaya başladı. Maymuna yardım etmeyi sevdi. Maymun da tavuğun yeteneklerine teşekkür etti. Onlar birlikte bir takım oldular.

Ne Öğrendik?

Bu masal bize kıskançlığın ağır bir bedeli olabileceğini anlatır. Kıskançlık yalanlara ve kötü davranışlara yol açabilir. Ama insanlar ve hayvanlar birbirine anlayış ve yardım ettikçe sorunlar çözülür. Herkesin farklı yeteneği vardır. Birlikteyken daha güçlüyüz.

Çiftlikte o günden sonra kimse bir başkasını izlerken üzülmedi. Her gösteri alkışlandı. Kimse başkasının yerini çalmaya çalışmadı. Tavuk ve maymun ise en iyi arkadaş oldular. Birlikte oynadılar, birlikte paylaştılar ve birbirlerinin başarılarına sevindiler.

Masal burada bitiyor. Küçük dinleyicilere not: Başkalarının başarıları seni küçük yapmaz. Sen de kendi güzelliklerini bul ve paylaş.