4 Yaş Masalları

Mavi Fırıldağın Dönmeyi Unuttuğu Gün

Yaklaşık 3 dakika okuma

Güneş, Çimenliova’nın damlarına bal rengi ışıklar serperken Ekin, yatağının altından gelen hafif bir tık tık sesiyle uyandı. Sesin peşinden eğildiğinde, yuvarlak mavi bir fırıldak gördü. Fırıldağın ortasında minicik gümüş bir nokta, kenarında da sarı bir çizgi vardı. Ekin onu avucuna alınca fırıldak kısık bir sesle, “Dönemiyorum,” dedi.

Ekin şaşkınlıkla gözlerini kırpıştırdı. Fırıldak konuşabildiğine göre, belki biraz yardıma da ihtiyacı vardı. “Neden dönemiyorsun?” diye sordu. Fırıldak, “Dün çok hızlı dönmeye çalıştım. Sonra yönümü şaşırdım. Şimdi hangi tarafa bakacağımı bilmiyorum,” diye cevap verdi.

Yerdeki Mavi Nokta

Ekin, fırıldağı pencerenin önüne koydu. Dışarıda kuşlar cıvıldıyor, bahçedeki fasulyeler yapraklarını güneşe uzatıyordu. Ekin fırıldağı üfledi. Fırıldak biraz sallandı, fakat dönmedi. Bu kez onu iki eliyle çevirmeyi denedi. Fırıldak bir an hareket etti, sonra yeniden durdu.

“Belki de hemen dönmek zorunda değilsin,” dedi Ekin. “Önce nerede durduğunu anlayabilirsin.”

Fırıldak bu düşünceyi beğendi. İkisi bahçeye çıktılar. Yumuşak toprağın üzerinde küçük mavi bir nokta gördüler. Nokta, fırıldağın gümüş ortasındaki parıltıya çok benziyordu. Ekin eğilip onu aldı. Bu, incecik bir iplikti. İpliğin bir ucu fırıldağın kenarına takılmıştı.

Üç Küçük Deneme

Ekin ipliği yavaşça çözerken bahçenin kapısından arkadaşı Patiş geldi. Patiş, sarı benekli, sevimli bir köpekti. Ağzında da kırmızı bir kurdele taşıyordu. “Bunu çalının yanında buldum,” dedi. “Fırıldağın olabilir mi?”

Gerçekten de kurdelenin ucunda küçük bir tahta düğme vardı. Düğme fırıldağın ortasına tam uydu. Ekin düğmeyi yerine yerleştirince fırıldak hafifçe pır pır etti.

“Birinci deneme işe yaradı!” diye sevindi Ekin.

Fakat fırıldak yine tam olarak dönmedi. Bunun üzerine Ekin onu rüzgârın estiği yöne götürdü. Patiş de kuyruğuyla rüzgârı yokladı. Önce sağa baktılar, sonra sola. Sonunda Ekin, çiçeklerin aynı yöne doğru eğildiğini fark etti. Fırıldağı o yöne çevirdi.

Fırıldak bu kez bir tur döndü. Sonra durup, “Bir tur da güzel,” dedi. “Ama içimde hâlâ bir şey eksik.”

Ekin biraz düşündü. Patiş’in kırmızı kurdelesini, mavi ipliği ve tahta düğmeyi bir araya getirmişlerdi. Eksik olan belki de neşeydi. Ekin, “Birlikte gülümseyelim,” dedi. Patiş havaya minicik bir havlama bıraktı. Ekin kahkaha attı. Fırıldak da gümüş noktasıyla ışıldadı.

Dönüşün Sırrı

O anda bahçenin içinden tatlı bir rüzgâr geçti. Fırıldak önce yavaşça, sonra biraz daha hızlı dönmeye başladı. Mavi gövdesi gökyüzü gibi parladı. Sarı çizgisi de güneş ışığını yakalayıp çimenlerin üzerine küçük halkalar çizdi.

“Artık biliyorum,” dedi fırıldak. “Dönmek için yalnızca hız değil, doğru yön, sabır ve arkadaşlık da gerekiyormuş.”

Ekin fırıldağı bahçenin en güzel köşesine astı. Patiş kurdelesini salladı, kelebekler halkaların içinden uçtu. O günden sonra fırıldak hiç acele etmedi. Rüzgâr geldiğinde biraz döndü, durduğunda dinlendi. Ekin de ne zaman bir işi hemen yapamadığını düşünse, mavi fırıldağa bakıp gülümsedi.

Çünkü bazı güzel şeyler, bir anda değil, küçük ve sabırlı dönüşlerle tamamlanır.

Akşam olunca fırıldak Ekin’e son kez seslendi: “Yarın yeni bir tur için hazır olacağım.” Ekin de, “Ben de,” dedi. Bahçede mavi halkalar dönmeye devam ederken Çimenliova’nın gecesi yumuşacık bir gülümsemeyle uykuya daldı.

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu