Araba Masalları

Kırmızı Farların Peşindeki Yol

Yaklaşık 4 dakika okuma

Çamlıtepe’nin kıvrımlı yollarında, diğer arabalara hiç benzemeyen küçük bir araba yaşardı. Adı Pırpır’dı. Gövdesi kiraz kırmızısı, aynaları yuvarlak, farları ise akşamları iki minik ay gibi parlardı. Pırpır, kasabadaki en hızlı araba değildi. Hatta yokuş çıkarken bazen derin derin soluklanır, lastiklerini dinlendirirdi. Ama onun çok özel bir yeteneği vardı: Yolların neye ihtiyacı olduğunu hissedebilirdi.

Bir sabah Çamlıtepe’de tuhaf bir sessizlik başladı. Kasabanın girişindeki yol işaretleri soluklaştı, virajlardaki küçük lambalar sönükleşti. Akşam olunca yollar karanlığa gömülüyor, arabalar evlerine dönmek için birbirlerinden yardım istiyordu. Belediye garajında yaşayan yaşlı yol ustası Usta Mıstık, bunun sebebini sonunda açıkladı.

Yolun kalbindeki yıldız taşı kaybolmuş. Bu taş, yolların neşesini ve ışığını besliyordu. Yıldız taşı olmadan yollar birbirine küsecek, tabelalar yönlerini unutacak, köprüler de hangi kıyıya uzandığını şaşıracaktı. Taşı bulmak için kasabanın dışındaki üç geçitten geçmek gerekiyordu. Büyük arabalar bu göreve hazırlanmış, fakat dar ve dolambaçlı geçitlerden geçemeyeceklerini anlayınca geri dönmüşlerdi.

Pırpır, ön farlarını iki kez yakıp söndürdü. “Ben arayabilirim,” dedi. “Belki küçük olmak bu kez işe yarar.” Usta Mıstık ona yedek bir ampul, sarı bir harita ve cesaret için parlak bir korna düdüğü verdi. Pırpır yola çıkarken kasabanın bütün araçları ona el salladı.

İlk geçit, Kestane Tüneli’ydi. Tünelin içinde sesler çoğalıyor, hangi yöne gidileceği anlaşılmıyordu. Pırpır kornasını çalmadı; önce motorunu susturup dikkatle dinledi. Uzaklardan gelen ince bir tıkırtıyı fark etti. Tıkırtının peşinden gidince duvarda küçük bir açıklık buldu. Açıklıktan içeri giren ay ışığı, doğru yolu gösteriyordu. Pırpır tünelden çıkınca tıkırtının, kaybolmuş bir bisiklet zilinden geldiğini gördü. Zili sahibine ulaştırmak için yol kenarındaki köye kadar götürdü. İyilik yaptığı için içi sıcacık oldu.

İkinci geçitte, yağmurdan sonra oluşan geniş bir çamur gölü vardı. Pırpır’ın lastikleri çamura gömüldü. Ne kadar uğraşsa da ilerleyemedi. Tam umudunu yitirecekken, gölün kıyısında çalışan üç küçük traktör gördü. Traktörler ona kalın dallar taşıdı. Pırpır dalları tekerleklerinin altına yerleştirdi ve traktörlerin yardımıyla gölden çıktı. Sonra o da traktörlerin ağır yüklerini kuru yola kadar çekti. Böylece geçit, yardımlaşan araçların izleriyle sağlam bir patikaya dönüştü.

Üçüncü geçit, rüzgârın durmadan döndürdüğü Esinti Kavşağı’ydı. Sarı haritanın sayfaları uçuşuyor, oklar her saniye başka yönü gösteriyordu. Pırpır bu kez kendi farlarına güvenmek yerine çevresine baktı. Yol kenarındaki çiçeklerin hepsi aynı tarafa eğilmişti. Çiçeklerin gösterdiği yönü izleyince kavşağın ortasında, çimenlerin arasında parlayan bir iz gördü.

İz, küçük bir tepenin ardındaki sessiz vadiye uzanıyordu. Vadide Pırpır’ın karşısına yaşlı bir servis aracı çıktı. Aracın üzerinde yıllardır taşınan kasaba eşyalarının çizikleri vardı. Yıldız taşını onun bulduğu anlaşıldı. Servis aracı taşı bir kayanın altında bulmuş, fakat ağır olduğu için yerinden oynatamamıştı. Pırpır tek başına taşı kaldıramazdı. Bunun üzerine kornasını çalıp yardım çağırdı. Biraz sonra traktörler, bisikletler ve birkaç minibüs vadiye geldi. Hep birlikte kayayı kaldırdılar.

Yıldız taşı Pırpır’ın bagajına konduğunda her yer altın rengine büründü. Kasabaya döner dönmez taş, yolun kalbindeki yerine yerleştirildi. Sönük lambalar yeniden parladı; tabelalar yönlerini hatırladı, köprüler iki yakayı sevinçle birbirine bağladı. Çamlıtepe’nin yolları eskisinden daha aydınlık oldu.

O günden sonra Pırpır en hızlı araba olmadığı için hiç üzülmedi. Çünkü herkes, bazen küçük bir aracın dikkatli bakışlarının, sabırlı motorunun ve yardım istemekten çekinmeyen cesaretinin uzun yolları değiştirebileceğini anlamıştı. Pırpır’ın kırmızı farları her gece yanarken kasaba halkı aynı şeyi hatırlardı: Bir yolun ışığı, onu birlikte yürüyenlerin iyiliğinden doğar.

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu