Uzun Çocuk Masalları Oku

Bulut Değirmeninin Üçüncü Kanadı

Yaklaşık 4 dakika okuma

Yüksek tepelerin ardında, sabahları pamuk gibi bulutların süzüldüğü Işıklıova adında bir köy vardı. Köyün en meraklı çocuğu Narin, her gün gökyüzünü izler, bulutların şekillerinden hikâyeler uydururdu. Kimi bulutları gemiye, kimilerini kocaman bir file benzetirdi. Fakat bir ilkbahar sabahı bulutlar gökyüzünün ortasında durdu ve bir daha ilerlemedi.

Günler geçtikçe tarlalara yağmur düşmedi. Çiçekler başlarını eğdi, kuyuların suyu azaldı. Köy halkı ne yapacağını bilemezken Narin, yaşlı değirmenci Uluç’un anlattığı eski bir söylentiyi hatırladı. Rivayete göre dağın ardında, bulutları döndüren sihirli bir değirmen vardı. Değirmenin iki kanadı çalışıyor, üçüncü kanadı ise yalnızca biri içtenlikle yardım ettiğinde ortaya çıkıyordu.

Narin, küçük çantasına bir elma, yün atkısı ve annesinin verdiği tahta düdüğü koydu. Yanına da köyün neşeli keçisi Misket’i aldı. Ormana vardıklarında karşılarına üç yol çıktı. Birinci yol taşlı, ikinci yol çamurlu, üçüncü yol ise dikenlerle kaplıydı. Misket en kolay yolu seçmek istedi, ancak Narin yerde kanadı incinmiş bir uğur böceği gördü. Uğur böceğini yaprağın üzerine alıp güvenli bir dala taşıdı. Uğur böceği teşekkür etmek için kanatlarını titretti ve dikenli yolun aslında dağa giden en kısa yol olduğunu gösterdi.

Bir süre sonra ikili, eski bir taş köprünün önüne geldi. Köprünün ortasında, sepeti devrilmiş bir sincap fındıklarını toplamaya çalışıyordu. Narin ve Misket hemen yardım etti. Sincap, fındıkların arasından parlayan bir gümüş düğme bulduğunu söyledi. “Bunu al,” dedi. “Bazen en küçük şey, büyük bir kapıyı açar.”

Dağın zirvesinde gerçekten de kocaman bir değirmen duruyordu. Kanatlarından biri altın, diğeri yeşil renkteydi. Üçüncü kanadın takılması gereken yerdeyse yuvarlak bir boşluk vardı. Narin gümüş düğmeyi boşluğa yerleştirdi. Değirmen bir kez döndü, sonra durdu.

İçeriden tok bir ses yükseldi: “Bir düğme, bir kapı açar; fakat bir iyilik, değirmeni döndürür. Buraya gelirken ne getirdin?”

Narin çantasını açtı. Elmasını, atkısını ve tahta düdüğünü gösterdi. “Bunlar benim eşyalarım,” dedi. “Ama uğur böceğine yardım ettim, sincabın fındıklarını topladım. Yine de değirmenin neden dönmediğini anlayamadım.”

O anda Misket’in titrediğini fark etti. Dağın tepesinde hava çok soğuktu. Narin hiç düşünmeden yün atkısını keçinin boynuna sardı. Sonra elmasını ikiye bölüp yarısını Misket’e verdi. Düdüğünü ise değirmenin yanındaki küçük kuş yuvasına bıraktı; çünkü yuvada yaşayan yavru kuşların anneleri, sis yüzünden yuvalarını bulamıyordu.

Değirmen bu kez ışıldadı. Gümüş düğme döndü, boşluktan incecik bir kanat uzandı. Kanat büyüyerek ay ışığı renginde kocaman bir parçaya dönüştü. Değirmen döndükçe bulutlar da yavaşça hareket etmeye başladı. Önce gökyüzünde küçük bir halka çizdiler, ardından köyün üzerine doğru süzüldüler.

Narin ve Misket köye vardığında ilk yağmur damlaları düşüyordu. Halk sevinçle meydanda toplandı. Tarlalar canlandı, çiçekler yeniden doğruldu. Köyün çocukları, Narin’in anlattığı değirmen masalını dinlemek için çevresine oturdu. Narin onlara, “Bazen beklediğimiz büyük çözüm, küçük bir iyiliğin içinden doğar,” dedi.

O günden sonra Işıklıova’da herkes birbirine yardım etmeye daha çok dikkat etti. Birinin kovası ağırsa iki kişi taşıdı, bir kuş susarsa pencere önüne su kondu. Gökyüzündeki bulutlar da her bahar köyün üzerinden geçerken üç kez dönüp selam verdi. Narin ise her bulutun içinde yeni bir hikâye görmeye devam etti; ama en sevdiği hikâye, paylaşınca çoğalan iyiliğin hikâyesiydi.

Uzun Çocuk Masalları Oku

Bu masal, iyilik, dayanışma ve paylaşmanın en beklenmedik kapıları bile açabileceğini anlatır. Çocuklar için uzun çocuk masalları oku seçerken umut veren ve güzel değerler taşıyan öyküler tercih edilebilir.

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu