Kedi Masalları

Bıyıkların Bulduğu Saklı Renk

Yaklaşık 4 dakika okuma

Çakıl Mahallesi’nde evlerin çatısı kiremit, pencereleri yuvarlak, sokakları ise rengârenk taşlarla döşeliydi. Fakat bir sabah mahalle halkı uyandığında tuhaf bir şey fark etti: Bütün renkler solmuştu. Kırmızı elmalar griye, sarı çiçekler beyaza, mavi panjurlar da gümüş rengine dönüşmüştü.

Mahallenin en meraklı kedisi Patiş, pencere önünde oturup uzun bıyıklarını titretti. Patiş’in bıyıkları, görünmeyen şeyleri sezmekte çok başarılıydı. Havada alışılmadık bir koku vardı. Bu koku, yağmurdan sonra ıslanan toprakla taze boyanmış bir oyuncak sandığın kokusuna benziyordu.

Patiş, renklerin kaybolduğu meydanda komşularını topladı. Tombul tavşan Moka, yaşlı kaplumbağa Vırvır, serçe Cikcik ve keçi Boncuk da oradaydı. Herkes ne yapacağını düşünürken Patiş gözlerini kapattı. Bıyıkları önce sağa, sonra sola kıvrıldı. Ardından kuzeydeki terk edilmiş değirmene doğru uzandı.

Değirmenin arkasında, otların arasında küçücük bir kapı vardı. Daha önce hiç kimse bu kapıyı fark etmemişti. Kapının üzerinde renkleri silinmiş bir gökkuşağı resmi bulunuyordu. Patiş patisiyle kapıya dokununca kapı hafifçe aralandı ve içeriden yumuşacık bir ses yükseldi.

Renkler kaybolmadı, saklandı. Onları bulmak için tek bir kişinin merakı yetmez.

Patiş içeri girmek istedi, ancak kapı yalnızca dört farklı canlı aynı anda elini, kanadını, ayağını ya da patisini üzerine koyarsa açılıyordu. Moka uzun kulaklarını kapıya dayadı, Vırvır kabuğunu eşiğe bastırdı, Cikcik gagasıyla küçük tokmağa dokundu, Boncuk da tırnağını tahta halkaya geçirdi. Patiş ise yumuşak patisini en ortadaki yıldızın üzerine koydu.

Kapı açılınca karşılarına kocaman, aydınlık bir oda çıktı. Odanın ortasında sayısız cam kavanoz vardı. Her kavanozun içinde bir renk parlıyordu: Mercan kırmızısı, limon sarısı, gece mavisi, yaprak yeşili ve daha önce kimsenin görmediği renkler… Kavanozların yanında da küçük bir not duruyordu: Renkler, paylaşılmadığında ağırlaşır.

Patiş hemen en parlak kavanozu almak istedi, fakat kavanoz yerinden kıpırdamadı. Moka denedi, Vırvır denedi, Boncuk bütün gücüyle çekti. Hiçbir şey olmadı. Cikcik, kavanozların üzerindeki işaretleri inceleyerek bir ipucu buldu. Her rengin yanında mahalledeki bir iyiliği anlatan resimler vardı. Sarının yanında gülümseyen bir fırıncı, mavinin yanında su taşıyan bir çocuk, yeşilin yanında fidan diken bir aile çizilmişti.

Herkes o gün yaptığı bir iyiliği hatırlamaya başladı. Patiş, yağmurda ıslanan yavru fareyi saçak altına götürmüştü. Moka, havuçlarını komşularıyla paylaşmıştı. Vırvır, kaybolan bir düğmeyi sahibine ulaştırmıştı. Cikcik, yuvasından düşen tüyleri yeniden toplamıştı. Boncuk ise susayan arılara su kabı bırakmıştı.

Her iyilik söylendiğinde bir kavanoz hafifledi. Patiş, renklerin aslında mahalle halkının güzel davranışlarından doğduğunu anladı. Son kavanozun içinde ise bütün renklerin birbirine karıştığı, parıltılı bir ışık vardı. Kavanoz, yalnızca herkes aynı anda gülümsediğinde açılacaktı. Bu kolay görünse de mahalle halkı uzun zamandır renklerin yokluğundan dolayı üzgündü.

Patiş, arkadaşlarını meydana çağırdı. Herkes birbirine küçük bir teşekkür söyledi. Fırıncı, sabah ekmeklerini paylaşan Moka’ya teşekkür etti. Çocuklar, su taşıyan Vırvır’ı alkışladı. Cikcik, Boncuk’un arılara gösterdiği özeni anlattı. Patiş de bütün mahalleye, birlikte düşünmenin ne kadar önemli olduğunu söyledi.

Teşekkürler çoğaldıkça herkesin yüzünde içten bir gülümseme belirdi. O anda değirmenden göğe rengârenk bir ışık yükseldi. Renkler kavanozlardan süzülüp sokaklara yayıldı. Elmalar yeniden kırmızı, çiçekler sarı, panjurlar mavi oldu. Fakat gökyüzünde, daha önce hiç görülmemiş yeni bir renk belirdi: Paylaşmanın sıcak ışığı.

O günden sonra Çakıl Mahallesi’nde her hafta bir iyilik günü düzenlendi. Patiş ise bıyıklarını gururla sallayarak herkese şunu hatırlattı: Güzellik, tek başına saklanan bir hazine değil, birlikte çoğalan bir sevinçtir. Böylece kedi masalları arasında anlatılan bu küçük mahallenin en renkli sırrı, yıllar boyunca çocukların gülüşleriyle yaşamaya devam etti.

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu