Fabl Masalları

Karganın Parlak Taşı ve Sessiz Porsuk

Yaklaşık 4 dakika okuma

Uzak tepelerin ardında, meşe ağaçlarıyla çevrili yemyeşil bir orman vardı. Bu ormanda Kıvılcım adında, tüyleri ışıkta lacivert gibi parlayan bir karga yaşardı. Kıvılcım’ın en büyük merakı, yerde bulduğu parlak şeyleri toplamak ve onları herkese göstermekteydi. Parlak bir düğme, renkli bir cam parçası, gümüşe benzeyen kuru bir yaprak… Hepsini yuvasına taşır, sonra da yüksek bir dala konup övünürdü.

Bir sabah, derenin kıyısında güneş gibi parlayan yuvarlak bir taş buldu. Taş, her çevrildiğinde sarı ve turuncu ışıklar saçıyordu. Kıvılcım taşı gagasıyla havaya kaldırdı.

“İşte aradığım şey!” diye bağırdı. “Bu sıradan bir taş değil. Kesinlikle ormanın gizli güneş tohumu. Bunu bulan kişi, gökyüzünün dilini de bilir.”

Oysa taş, uzak dağlardan kopup gelmiş, içinde küçük mineraller bulunan güzel bir çakıl taşıydı. Fakat Kıvılcım bunu bilmiyordu. Bilmediği şeyi biliyormuş gibi anlatmakta ise pek ustaydı.

Öğleye doğru bütün hayvanları büyük meşe ağacının altına çağırdı. Tavşan Pofur, sincap Çıtır, kirpi Dikençik ve porsuk Toprak merakla toplandılar. Kıvılcım, taşı kuru bir yaprağın üzerine koyup ciddi bir sesle konuştu:

“Bu taş, yağmurun ne zaman yağacağını söyler. Taş parlarsa yağmur üç gün sonra gelir. Sönükleşirse uzun bir kuraklık başlar. Bana yiyecek getirirseniz taşı her sabah kontrol eder, ormanı susuz bırakmam.”

Hayvanlar birbirlerine baktılar. Kıvılcım’ın sözleri gösterişliydi ama kimse gerçekten inanıp inanmadığını bilmiyordu. Yalnızca Çıtır, çantasındaki üç fındığı çıkarıp karganın önüne bıraktı.

“Benim fındıklarım küçük,” dedi, “ama ormanın yağmuru önemli.”

Kıvılcım fındıkları görünce daha da kabardı. Ertesi gün Pofur iki havuç, Dikençik bir elma ve birkaç kuş da çeşitli tohumlar getirdi. Karga her sabah taşı güneşe tutuyor, sonra da o gün için büyük kehanetlerde bulunuyordu.

“Bugün yağmur yok. Çünkü kuzey rüzgârı huysuz.”

“Yarın yağmur var. Fakat önce üç yaprak ters dönmeli.”

“Bu hafta su bol olacak. Bana biraz daha yiyecek verirseniz taşın sırrı açılacak.”

Hayvanlar bir süre onu dinlediler. Fakat günler geçti, gökyüzünde tek bir bulut bile görünmedi. Dere küçüldü, çiçeklerin başı eğildi. Kıvılcım ise taşın ışığını göstermek için onu sürekli gagasıyla silip parlatıyordu.

Toprak adındaki porsuk, derenin en sığ yerine gitti. Çevredeki kuru dalları, taşları ve yaprakları inceledi. Sonra hayvanlara seslendi:

“Taşın yağmuru getirmesini beklemek yerine, suyun önündeki çamuru temizleyelim. Yukarıdaki küçük kaynak akıyor, fakat yolu kapanmış.”

Kıvılcım kanatlarını çırptı. “Sen de mi bilge kesildin? Benim taşım gökyüzünün sırrını taşıyor. Sen ise yalnızca çamurla uğraşıyorsun!”

Toprak aldırmadı. Pofur, Çıtır ve Dikençik onunla çalışmaya başladılar. Birlikte dalları kenara çektiler, taşları yuvarladılar, yapışkan çamuru kazdılar. Birkaç saat sonra incecik su yolu yeniden açıldı. Önce bir damla, sonra iki damla, ardından şırıl şırıl akan serin bir su dere yatağına doldu.

Hayvanlar sevinçle su içtiler. Çiçekler başlarını kaldırdı. Kıvılcım ise parlak taşını kanadının altına saklayıp sessizce onları izledi.

Tam o sırada gökyüzünde bulutlar belirdi. Akşamüstü yumuşak bir yağmur başladı. Kıvılcım taşı yeniden ortaya çıkarıp bağırdı:

“Gördünüz mü? Yağmuru ben çağırdım!”

Toprak gülümsedi. “Belki taşın güzel görünmesi sana cesaret vermiştir. Fakat suyu ormana getiren taş değil, birlikte çalışan patiler ve sabırlı emekti.”

Kıvılcım önce kızdı, sonra çevresine baktı. Hayvanların elleri çamurlu, yüzleri yorgun ama mutluydu. Kendisininse yalnızca parlak bir taşı vardı.

Ertesi sabah taşı meydana koydu ve şöyle dedi: “Bu taş güzel olabilir, ama tek başına hiçbir susuzluğu gidermez. Bundan sonra bildiğimi sanmak yerine öğrenmeye çalışacağım.”

O günden sonra Kıvılcım, gösteriş için değil, işe yarayan şeyleri paylaşmak için topladı. Parlak taşı da ormanın çeşmesinin yanına bıraktı. Güneş vurdukça ışıldıyor, hayvanlara şu gerçeği hatırlatıyordu: Parlak sözler gözleri kamaştırabilir; fakat gerçek değer, yararlı bir işin sessiz izinde saklıdır.

Masalın Öğüdü

Görünüşe ve boş övünmeye kapılmak yerine, emek verenlerin sözünü dinlemek gerekir.

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu