Eğitici ve Zeka Geliştirici Masallar Oku

Üçüncü Cevabın Bahçesi

Yaklaşık 4 dakika okuma

Çınarova’da her evin önünde küçük bir sebze bahçesi, her bahçenin ortasında da renkli bir taş bulunurdu. Bu taşlar güneş yükselince hafifçe parıldar, çocuklara günün sorusunu fısıldardı. Kasabanın en meraklı çocuğu Mina, bu soruları cevaplamayı çok severdi. Fakat bir sabah bütün taşlar sessiz kaldı. En büyük taş olan Bilgelik Bahçesi’nin ortasındaki yuvarlak taş bile ışığını kaybetmişti.

Kasabanın yaşlı bahçıvanı Suna Nine, Mina’ya şöyle dedi: “Bu bahçe yalnızca doğru cevapları değil, doğru düşünme yollarını da sever. Yeniden parlaması için üç soruyu çözmelisin. Acele edersen ilk görünen cevaba takılırsın. Dikkat edersen sorunun sakladığı ipucunu bulursun.” Mina, yanına defterini ve üç renkli kalemini alarak bahçeye girdi. Böylece eğitici ve zeka geliştirici masallar oku diyen herkesin sevdiği türden bir düşünme yolculuğu başladı.

İlk Kapı: Sıralı Taşlar

Bahçenin girişinde beş taş vardı. İlk taşın üzerinde bir nokta, ikincide iki nokta, üçüncüde üç nokta bulunuyordu. Dördüncü taşta ise yalnızca bir çizgi vardı. Beşinci taş bomboştu. Taşların yanında şu yazı duruyordu: “Diziyi tamamlayan, kapıyı açar.”

Mina önce çizginin dört nokta anlamına gelebileceğini düşündü. Sonra taşların boylarına baktı. Birinci taş küçüktü, ikincisi biraz daha büyüktü; üçüncü ve dördüncü taşlar da aynı sırayı izliyordu. Her taşın üzerinde bir öncekinden bir fazla işaret olmalıydı. O hâlde çizgi, dört noktayı saklayan bir işaretti. Beşinci taşta beş nokta belirmesi gerekiyordu. Mina çizgiyi dikkatle beş küçük noktaya ayırınca kapı açıldı. İlk ders şuydu: Bir soruyu çözerken yalnızca işaretlere değil, aralarındaki düzene de bakmak gerekir.

İkinci Kapı: Ölçülü Su

İkinci avluda biri büyük, biri küçük iki kap ve yanında üç sürahi duruyordu. Büyük sürahi sekiz bardak, küçük sürahi beş bardak su alıyordu. Mina’nın görevi, tam üç bardak su ölçmekti. Bahçedeki çeşme ne kadar isterse o kadar su veriyordu.

Mina önce büyük sürahiyi doldurdu, beş bardağını küçük sürahiye aktardı. Büyük sürahide üç bardak su kaldı. Ancak bu suyu doğrudan ölçemeyeceğini düşündü; çünkü elinde üç bardaklık bir kap yoktu. Bir süre durup kapların boşluklarını inceledi. Sonra çözümü buldu: Büyük sürahiyi doldurup küçük sürahiyi doldurana kadar su aktardı. Büyük kapta üç bardak kalmıştı. Mina, “Bazen aradığımız miktarı ölçmek için onu doğrudan toplamamız gerekmez; fazlalığı azaltarak da bulabiliriz,” dedi.

İkinci kapı açıldığında içeride iki yol gördü. Biri kısa ama üzerinde çıkmaz işareti vardı, diğeri daha uzun görünüyordu. Mina hemen kısa olana koşmadı. İşaretleri takip etti ve uzun yolun aslında kıvrılarak aynı yere ulaştığını fark etti. Böylece görünüşün her zaman gerçeği anlatmadığını öğrendi.

Üçüncü Kapı: Paylaşılan Elmalar

Son avluda bir sepetin içinde yedi elma vardı. Karşısında üç çocuk heykeli duruyor, taş levhada “Her çocuk eşit pay alacak, sepette de bir elma kalacak,” yazıyordu. Mina bir süre sayıları düşündü. Yedi elmayı üçe bölünce ikişer elma veriliyor ve bir elma artıyordu. Fakat heykellerin ellerinde küçük sepetler vardı.

Mina elmalardan ikisini birinci çocuğun sepetine, ikisini ikinci çocuğun sepetine, ikisini üçüncü çocuğun sepetine koydu. Son elmayı ise sepetiyle birlikte üçüncü çocuğun önüne bıraktı. Böylece herkesin önünde bir sepet bulundu, her sepette eşit sayıda elma vardı ve bir elma da ana sepette kalmıştı. Taş levha parladı. Mina, sorudaki kelimelerin de sayılar kadar önemli olduğunu anladı.

Bilgelik Bahçesi’nin ortasındaki büyük taş yeniden ışıldadı. Suna Nine yanına geldiğinde Mina, “Üç sorunun da cevabı dikkat etmekti,” dedi. “Düzeni görmek, farklı yollar denemek ve söylenenleri tam anlamak.”

Suna Nine gülümsedi. “İşte bahçenin gerçek anahtarı bu. Zekâ, her şeyi hemen bilmek değil; merak etmek, denemek, yanılınca yeniden düşünmektir.”

O günden sonra Çınarova’daki çocuklar her sabah taşların sorularını birlikte çözmeye başladılar. Kimi sayıları saydı, kimi şekilleri inceledi, kimi de arkadaşının fikrini dinledi. Bilgelik Bahçesi ise her doğru cevaptan çok, sabırla sorulan yeni sorularda parladı. Mina da defterinin ilk sayfasına şu cümleyi yazdı: Akıl, paylaşıldıkça büyüyen bir ışıktır.

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu