Deniz Altında Masal Saati

Derin mavi denizin kıyısında, mercanların arasında küçük bir kayalık varmış. Bu kayalığın hemen yanında, narin ve kıvrık bir denizatı yaşarmış. Hep karnı acıkırmış; başka balıklar oyun oynarken o her zaman yemek ararmış. Bu yüzden arkadaşları ona “Obur” demeye başlamışlar. Fakat onun adı aslında Mavi’ymiş.

Sabahın Erken Saati

Bir sabah Mavi, daha güneş denizin üstünü ısıtmadan uyanmış. Kocaman bir su kabarcığı gibi içine çektiği nefesle yoluna koyulmuş. İlk yaptığı iş, mercanların arkasındaki minik deniz çayırlarını koklamak olmuş. “Acıktım, acıktım!” diye mırıldanmış.

Mavi her gördüğü şeyi yutmuyormuş elbette, ama gözüne ne zaman rengârenk bir yosun ya da küçük bir kabuklu gelirse, onu hemen tadarmış. O kadar çok yemiş ki bir gün tuhaf bir hal almış: gövdesi ağırlaşmış, yüzmesi zorlaşmış ve hiç kimseyle hızlı oyun oynayamamış.

Arkadaşlarının Endişesi

Arkadaşları Mavi’nin durumunu fark etmiş. Minik karides Kikirik hemen gelmiş, “Mavi, sen neden böyle yavaşsın? Birlikte saklambaç oynayalım!” demiş. Mavi gülmüş ama kendini zorlayınca bayılacak gibi hissetmiş.

Bilge deniz kaplumbağası, derin bir nefes alıp gelmiş. “Mavi,” demiş, “çok yemek seni mutlu etmeyebilir. Paylaşmayı öğrenirsen hem daha iyi hissedersin hem de arkadaşlarınla daha çok eğlenirsin.”

Mavi’nin Planı

Mavi hemen bir plan yapmış. Ertesi sabah uyanır uyanmaz daha dikkatli davranmaya karar vermiş. İlk iş, bulanık bir harita çizmiş: nerede hangi yemiş veya yosun olduğunu, hangilerinin lezzetli ama ağır yaptığını, hangilerinin doyurucu ama az olduğunu not etmiş.

Haritasını hazırladıktan sonra, arkadaşlarına gidip özür dilemiş. “Eğer birlikte ararsak, herkes az az yer ve kimse yorulmaz,” demiş. Arkadaşları önce şaşırmışlar ama sonra bu fikri çok sevmişler.

Yeni Bir Rutin

Artık sabahları birlikte dolaşıyorlarmış. Bir tanesi bulduğu küçük midyaları paylaşıyormuş, diğeri minik karidesleri, bir başkası da tatlı yosunlardan azıcık getiriyormuş. Mavi her gün daha dengeli yemeye çalışmış, arada bir de hiç bir şey yemeden arkadaşlarıyla yüzüp oyun oynamış.

Günlerden bir gün büyük bir fırtına gelmiş. Deniz karışmış, dalgalar bütün mercanların arasını doldurmuş. Herkes korkmuş; küçük balıklar saklanmaya çalışırken Mavi, güçlü kılçık yapısı sayesinde saklama yerlerini daha güvenli hale getirmiş. Arkadaşları onun sayesinde güvende kalmış.

Ders ve Mutlu Son

Fırtınadan sonra Bilge Kaplumbağa yanlarına gelmiş. “Gördünüz mü? Mavi yalnızca büyük yediği için değil, şimdi paylaşmayı ve arkadaş olmayı öğrendiği için de güçlü. Birlikte olunca her zorluk daha kolay olur.” demiş.

Mavi gülümsemiş. Eskiden sadece karnını düşünürken şimdi arkadaşlarının mutluluğunu da düşünüyormuş. Bundan sonra, ne zaman acıkırsa önce arkadaşlarına soracak, sonra onlarla paylaşacakmış.

Küçük Öneriler

• Yemek yerken paylaşmak daha çok mutluluk getirir.
• Çok yemek bazen seni yorgun düşürebilir; oyun oynamaya vakit kalmayabilir.
• Arkadaşlarınla birlikte plan yapmak hem eğlenceli hem de güvenli olabilir.

O günden sonra denizin kıyısında oynayan balıklar hep birlikte gülmüş, saklambaç oynamış ve en önemlisi birbirlerine yardım etmişler. Mavi de arada bir biraz fazla yemişse de şimdi hangi zamanlarda yemesi gerektiğini biliyor, en çok da arkadaşlarıyla birlikte olduğu zamanlardan keyif alıyormuş.

Gece olduğunda deniz yüzeyi ay ışığıyla parıldarken, herkes kendi yuvasına giderken Mavi pencere gibi açılan mercanının önünde durup derin bir nefes almış. “Bugün iyi bir gündü,” demiş kendi kendine ve minik kalbi mutlulukla ısınmış.