1 Yaş Masalları ve Hikayeleri Oku10 Yaş Masalları2 Yaş Masalları ve Hikayeleri Oku3 Yaş Masalları ve Hikayeleri Oku4 Yaş Masalları ve Hikayeleri Oku5 Yaş Masalları ve Hikayeleri Oku6 Yaş Masalları7 Yaş Masalları ve Hikayeleri Oku8 Yaş Masalları ve Hikayeleri OkuAnadolu MasallarıAndersen MasallarıBebek Masalları ve Hikayeleri OkuBin Bir Gece MasallarıBir Varmış Bir Yokmuş MasallarıÇocuk HikayeleriÇocuk Kitapları OkuÇocuk Masalları Oku Eğitici ve EğlenceliDünya MasallarıEğitici ve Zeka Geliştirici Masallar OkuEğlenceli ve Eğitici Hikayeleri OkuEski MasallarGüzel MasallarHikaye OkuHikayelerİlginç MasallarKeloğlan MasallarıKısa Çocuk Masalları OkuKısa HikayelerKomik MasallarMasal ÖrnekleriMasal SitesiMasallarMasallar DiyarıModern MasallarResimli MasallarTürk MasallarıUyku Masalları ve Hikayeleri OkuUzun Çocuk Masalları OkuUzun HikayelerYeni Masallar

Havuç Tarlasından Çıkmayan Tavşan Masalı

Bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde, çok uzaklarda havuç tarlaları ile dolu bir köy varmış. Bu köyün ahalisi havuç üretimi konusunda dört bir yana büyük bir nam salmış. Bu konuda oldukça başarılı olan bu köy, belli bir müddet sonra Havuçlu Köyü olarak anılmaya başlamış.

Bu köyden epey ötede bir yerde bulunan bir orman varmış. Bu ormanda yaşayan hayvanlar içinde bulundukları sınırları hiçbir şekilde terk etmezlermiş. Zira bu yasak olan bir şeymiş. Köy ahalisi ve orman ahalisi arasında yapılan anlaşma bu şekilde imiş. Bu sayede köy ahalisi orman ahalisine karışmaz ve herkes böylece barış içinde yaşayıp gidermiş.

Ormanda yaşayan hayvanlar için günler pek de kolay geçmiyormuş. Özellikle ormanda yaşayan tavşan yiyecek bulma konusunda pek bir çaresiz kalmış. Günlerce aç kalan tavşan günbegün erimeye başlamış. Açlıktan adeta iğne ipliğe dönüşen tavşan, ormanın dışında havuç tarlalarının olduğu Havuçlu Köyü’nün olduğunu duymuş. Bunu duyan tavşan, bu köye gizli bir şekilde gitmeye karar vermiş.

Bir gece herkes uykuda iken tavşan yola çıkmış. Gecenin sessizliğinde küçük adımlarla ilerlemeye başlamış. Köye yaklaştığını burnunu esir alan havuç kokularından anlamış. Ne kadar da çok özlemiş bu kokuyu. Uzunca bir süre bu kokuyu çekip havuç tarlalarına dalmış. Yiyebildiği kadar havuç yemiş ve yanına da dikkat çekmeyecek ölçüde biraz havuç alarak gün ağarmadan ormana dönmüş.

Sabah olduğunda köylüler havuç tarlalarına girildiğini anlamışlar. Soluğu hemen ormanın içinde almışlar. Ellerinde tüfeklerle ormanın kapısına dayanmışlar. Bağıra çağıra havuç tarlalarına girildiğini haykırmışlar. Bunu duyan tavşanı büyük bir korku sarmış. Orman ahalisi hemen tavşanın yanına varmışlar. Toprağın altına saklanan havuçları görmüşler. Çaresiz bir şekilde tavşanı ve havuçları köy ahalisine teslim etmişler.

Köy ahalisi kendilerine teslim edilen tavşanın iğne ipliğe dönmüş halini görünce kendilerine kızmaya başlamışlar. Tavşanı alıp havuç tarlalarının içine bırakmışlar. Yaptıkları anlaşmayı da iptal edip orman ahalisi ile birlikte yaşamaya başlamışlar. O günden sonra tavşan havuç tarlalarından çıkmayarak havuç tarlasından çıkmayan tavşan olarak anılmaya başlamış.

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu