Kardan Adam ve Şapkası Masalı

Kışın İlk Günü

Kar yeni yeni yağmıştı. Sokaklarda bembeyaz bir sessizlik vardı. Küçük eller karı topladı, top top yuvarladı. Birlikte bir kardan adam yaptılar. Gözleri kömürden, burnu havuçtan, ağzı küçük taşlardan oluşuyordu.

Kardan adamın başına kırmızı bir şapka koydular. Şapka biraz büyük, biraz neşeliydi. Çocuklar ona sarılıp evlerine gittiler. Kardan adam gece boyunca soğuğu dinledi, ay ışığını izledi ve hafifçe gülümsedi.

Rüzgârın Oyunu

Ertesi sabah rüzgâr esmeye başladı. Rüzgâr hafifçe uğuldadı, sonra biraz daha sertledi. “Uff!” dedi kardan adam. Şapka başından yuvarlandı, hop tepeden aşağı indi. Şapka yuvarlanırken bir ağacın dalına takıldı, sonra bir çitin üstünde durdu.

Kardan adam şapkayı çok seviyordu. “Şapka!” diye seslendi, ama şapka dallarda öylece sallanıyordu. Rüzgâr şapkayı daha yukarı çekti. Kardan adamın elleri yoktu, ama yüreği vardı. Hemen arkadaşı tavşanın yanına gitti.

Arkadaşlar Yardıma Koşuyor

Tavşan uzun kulaklarını salladı. “Ben zıplayabilirim,” dedi. Birkaç kez zıpladı ama şapka çok yüksekteydi. Tavşan pes etmedi, sevimli bir plan buldu: “Kediyi getir!”

Kedi miyavlayarak geldi. Kedinin pençeleri ince ve nazikti. Ağaç gövdesine tırmandı ama şapka en üst daldaydı. Kedi bağırdı: “Kuştur, belki o alır!”

Küçük bir kuş çirkin çirkin öttü: “Ben hafifim, havalanırım!” Kuş uçtu, şapkaya dokundu ama rüzgâr onu itti. Şapka dallardan daha yukarı çıktı.

Birlikte Başarı

Her küçük arkadaş denedi. Her biri elinden geleni yaptı. Kardan adam onlara teşekkür etti: “Çok teşekkür ederim,” dedi sessizce. Arkadaşlar küme küme toplanıp düşündüler. Sonunda kedi bir fikri söyledi: “Hep birlikte bir kule yapalım!”

Tavşan zıpladı, kuş durdu, küçük taşlar üst üste koyuldu. Hep birlikte bir kule oluşturdular. Kule uzadı, uzadı ve kedi en tepeye tırmandı. Kedinin pençesi şapkaya değdi, hafifçe çekti ve şapka düştü. Tavşan şapkayı yakaladı. Hepsi sevinçle zıpladı.

Paylaşma ve Teşekkür

Kardan adam şapkasını tekrar başına koydu. Gözleri parladı. “Teşekkür ederim,” dedi. Arkadaşlar birbirlerine sarıldı gibi oldular; karın üzerinde küçük izler bırakarak oynadılar. Kardan adamın şapkası artık eskisinden daha değerliydi. Çünkü o, arkadaşlığın ve birlikte çalışmanın hatırasını taşıyordu.

Okuma İçin Küçük Sorular

• Kardan adamın şapkası neden uçtu?
• Hangi hayvanlar şapkayı bulmaya yardım etti?
• Sen arkadaşlarına nasıl yardım edersin?

Sıcak Bir Son

Akşam olduğunda çocuklar geri geldi. Kardan adam onları görünce içten içe sevindi. Çocuklardan biri küçük bir atkı getirdi ve kardan adama sarıp gülümsedi. Biraz ötede, bütün hayvanlar bir arada uykuya hazırlandı. Kar usulca yağarken herkes mutlu ve huzurluydu.

O gece rüzgâr hafifledi. Şapka başında durdu, ay ışığı kardan adama vurdu. Kardan adam şapkasına baktı ve kimseye ihtiyaç duymadan gülümsedi. Çünkü en güzel şey, zor zamanlarda yanında duran arkadaşların olmasıydı.

Masal burada bitiyor. Küçük bir yardım, büyük bir mutluluk getirir. Bugün sen kimin yardımına koşacaksın?