Bir Küçük Çiftlikte
Günlerden bir gün, küçük bir çiftlikte sarı tüyleriyle göz alıcı bir civciv yaşardı. Diğer yavrular oyun oynarken o, sürekli kendini övüyor, en güzel tüylerin kendisinde olduğunu, en hızlı koşanın o olduğunu söylüyordu. Anası her seferinde gülümseyerek uyarırdı: “Paylaşmak ve birlikte olmak, en güzel şeylerdir.” Ama civciv söz dinlemez, küçüklere öğüt verirmiş gibi davranmaya devam ederdi.
Gururun Getirdiği Yanılgı
Bir sabah güneş doğarken civciv, tarlanın yangın gibi parladığını ve herkesin onun peşinden gelmesi gerektiğini düşündü. Kuşların kanadından, köpeğin havlamasından daha yüksek sesle övünmeye başladı. “Ben en cesurum, ben en akıllıyım,” diye bağırdı. Bu sırada annesi tüylerini hafifçe kabartıp, sakin bir sesle, “Hızlı olmak iyidir, ama dikkat etmek daha önemlidir,” dedi. Civciv umursamadı ve kendi bildiğini okumaya devam etti.
Yol boyunca diğer civcivler oynarken o tek başına daha uzaklara gitti. Yeni yerler keşfetmek hoşuna gitmişti; fakat nehir kenarında bir çalıya takıldı ve patikadan çıktığını fark etmedi. Bir süre sonra civciv, annesinin sesini duymadı; çevresindeki tanıdık sesler azalmıştı. Kocaman tarlalar, yabancı kokular ve yabani çalılar onu ürküttü.
Küçük Bir Tehlike
Güneş öğleyi gösterirken bir kedi gölgenin içinden sessizce yaklaştı. Diğer civcivler, annelerinin kanatları altında güvendeyken, kendini beğenmiş yavru zor durumda kaldı. Kedi pusuya yatmış, ilk anda nasıl hareket edeceğini bilemeyen civciv ise bir köşeye sıkıştı. Tam o sırada uzaklardan bir ses duyuldu: “Dur!”
Ses, çiftlikteki kurbağa ve bir çift bilgiç ördekten geliyordu. Küçük köpeğin havlaması da yaklaştı. Civciv, kendi başının çaresine bakmaya çalışırken, beklenmedik bir yardım eli uzandı. Ördeklerin komik yürüyüşü kediye dikkat dağıttı, köpek havlayarak kediye yöneldi, kurbağa da yüksek bir ses çıkarıp tüm ortamı karıştırdı. Kedi sinip kaçtı.
Öğrenilen Ders
Civciv titreyerek annesinin yanına koştu. Anası onu tüyleriyle sarıp, nazikçe dedi ki: “Her cesaretin arkasında bir sorumluluk vardır. Başkalarını küçümsemek seni yalnız bırakır. Birlikte hareket edince daha güçlüyüz.” Yavru artık utanmıştı. Övünmek yerine özür diledi ve dostlarına teşekkür etti.
O günden sonra civciv davranışlarını değiştirdi. Oynamayı, paylaşmayı ve arkadaşlarının görüşlerini dinlemeyi öğrendi. Zaman zaman gurur kıpırdansa da artık önce dinliyor, sonra konuşuyordu. Diğerleri de değişimi fark edip onu tekrar oyunlarına dahil ettiler.
Masaldan Alınacak Küçük Dersler
- Gurur, insanı yalnız bırakabilir; alçakgönüllülük bağ kurar.
- Dostluk ve yardımlaşma tehlikelerde güç verir.
- Dinlemek, konuşmaktan önce gelmelidir; hemen hüküm vermek yanlış kararlara yol açabilir.
Bu küçük hikâye, çiftlikteki herkesin birbirine neden ihtiyaç duyduğunu hatırlatır. Küçük civciv de öğrenmişti: en parlak tüyler, paylaşılan sevgiyle daha çok parlar.
