Bir Ormanın Sabahı

Ormanın bir köşesinde, ağaçların en gür dallarının altında küçük bir grup yaşar. Hepsi farklıdır: kaplumbağa ağır adımlarıyla, kuşlar cıvıldayarak, tavşanlar hızlı zıplayarak günlerini geçirir. Aralarında bir de oyunbozan maymun vardır. Onun adı Mino değildir; sadece herkes “oyunbozan maymun” der çünkü oyunlara karışıp düzeni bozmayı sever.

Oyun başlıyor

Bugün ormanda büyük bir oyun var. Hayvanlar saklambaç oynamaya karar vermiş. Kuşlar gökyüzünde sayar, kaplumbağa saklanacak taş arıyor, tavşanlar çalılıkların arasına giriyor. Herkes neşeli, herkes sıra bekliyor. Oyunbozan maymun ise kendi planlarını yapıyor: saklananları birer birer ortaya çıkarıp oyunu karıştıracak.

İlk saklanan kaplumbağa olur. Yavaş yavaş kabuğunun içinde bekler. Maymun usulca gelir, kapağı okşar gibi yapar, sonra yüksek sesle bağırır: “Açıl! Hepinizi buldum!” Kaplumbağa korkar, kabuğuna daha sıkı girer. Diğerleri de rahatsız olur. Oyun yarıda kalır.

Birden susan ses

Oyunbozan maymun eğlenir gibi görünür, ama kısa süre sonra bir şey fark eder: herkes mutsuz. Kuşlar cıvıldamıyor, tavşanlar sinirli, kaplumbağa ağlıyor gibi sessiz. Maymun kendi kendine bakar; elleri bir türlü durmaz, ama yüzünde bir soru işareti belirir. “Neden herkes üzgün?” diye düşünür.

O sırada bilge bir baykuş dalından inip yere konar. Sesleriyle ormanın ritmini bilen baykuş, herkese bakar ve şöyle der: “Oyun, paylaşmak içindir. Sevinç paylaştıkça büyür, bozdukça küçülür.” Maymun başını öne eğer. Nasıl paylaşacağını tam olarak bilmediğini anlar.

Yeni bir deneme

Ertesi gün maymun farklı bir şey dener. Bu kez önce sorar: “Ben de oynayabilir miyim?” Kuşlar önce tereddüt eder ama sonra başını sallar. Maymun bu kez saklananları bulmak yerine onlara su getirir, yerdeki yaprakları düzelterek saklanacak yer yapar. Bir başka zamanda da herkes için küçük bir oyun kuralları listesi hazırlar. Kendisi de kurallara uyacağını söyler.

Oyun yeniden başlar. Bu kez herkes gülüyor. Maymunun yaptığı küçük iyilikler, ormanda yankılanan kahkahalara dönüşür. Oyunbozan maymun artık daha çok dinler, önce düşünür sonra hareket eder. Bozmak yerine onarmayı, karıştırmak yerine düzenlemeyi öğrenir.

Öğrenilen dersler

Her canlı, her çocuk gibi hata yapabilir. Önemli olan hatayı görüp değiştirebilmektir. Ormandaki arkadaşlık da böyle büyür: sabır, saygı ve paylaşmakla. İşte ormanda öğrenilen birkaç küçük ders:

• Oyun kuralları paylaşıldığında herkes daha çok eğlenir.
• Birine zarar vermeden eğlenmenin yolları bulunur.
• Yardım etmek, oyunu canlandırır; bozmak ise yalnızlaştırır.

Yeni bir ad

Sonunda arkadaşları maymuna yeni bir ad verir: “Oyun Arkadaşı.” Bu ad, maymunun artık bozmaktan çok birlikte olmaya çalıştığını hatırlatır. Maymun tatlı bir gülümsemeyle kabul eder ve bir daha oyunları bozmamak için elinden geleni yapar.

Sabahlar o günden sonra ormanda başka bir ritimle başlar. Kuşlar yine cıvıldar, tavşanlar zıplar, kaplumbağa yavaşça yürür. Herkes oyunun tadını çıkarır; çünkü oyun, birlikte daha güzeldir.

Bu masal, küçük dinleyicilere paylaşmanın, dinlemenin ve birlikte oynamanın önemini anlatır. Herkesin bir şansı daha olabileceğini, öğrenmenin bazen küçük adımlarla başlayacağını hatırlatır.