Dev ve Cüce Masalı
Bir zamanlar ormanda
Bir zamanlar geniş yapraklı ağaçların, yumuşak çimenlerin olduğu bir ormanda kocaman bir yaratık yaşardı. Her adımıyla yer sarsılır, dallar titrerdi. Aynı ormanda, çimenlerin arasına kolayca saklanabilen minik bir varlık da yaşardı. Onun sesi ince, hareketleri çevikti.
İki zıt hayat
Kocaman olanın adı kimseye kolay söylenmezdi; çünkü sesi uzaktan duyulurdu. Minik olan ise kendi evinde toprak kokusuyla büyümüştü. Biri yiyeceğini gökyüzüne uzanıp alır, diğeri elleriyle toprağı eşelerdi. Dışarıdan bakınca hiç ortak yanı yok gibiydi ama orman hepsinin evidir ve yolları bazen kesişir.
Tanışma
Günlerden bir gün büyük yaratık, ormanın kenarında yürürken ayağına takılan bir taş yüzünden sendeledi. Düşmek üzereyken yanından ince bir ses duydu:
- “Dikkat et!”
Minik varlık hızla koşturup büyük yaratığın elini tuttu. O an kocaman gözler şaşkınlıkla baktı; yardım gelince yalnız olmadığını hissetti. Minik, elindeki küçük ipi çıkarıp büyük yaratığın düşmesini engelledi.
İlk sınav
Bir süre sonra ormanda kurak bir dönem başladı. Meyveler azaldı, su kaynakları çekildi. Kocaman yaratık, güçlü olmasına rağmen su kuyularına ulaşmakta zorlanıyordu; kuyular çok küçük, dipleri sürprizlerle doluydu. Minik olan ise dar tünellerde gezmeyi, toprağı kazmayı biliyordu.
Günlerden bir gün minik varlık kuyuya inip suyu buldu. Kocaman yaratık suyu bulsa da taşıyamıyordu. O zaman ikisi birlikte çalışmaya karar verdi. Minik en doğru yerleri gösterdi, kocaman yaratık güçlü kollarıyla su kaplarını yukarı çekti. Böylece ormandaki herkes suya kavuştu.
Güç ve zeka
Orman halkı, kimin daha üstün olduğuna değil, kimin hangi görev için daha uygun olduğuna bakmayı öğrendi. Kocaman yaratığın gücü, düşen bir ağacı kaldırdı; minik varlığın çevikliği ise dar bir tünelde mahsur kalan bir kirpiyi kurtardı. Her ikisinin katkısı da değerliydi.
Bir anlaşmazlık
Zaman zaman küçük anlaşmazlıklar da oldu. Kocaman yaratık, minik varlığın yaptığı işi küçümsediği bir gün, ikisi arasında soğuk bir rüzgâr esti. Minik varlık kırıldı; karşılık olarak uzaklarda gizlenmeye başladı. Orman sessizleşti, çünkü herkesin birbirine ihtiyacı vardı.
Günler sonra ormanda bir yangın çıktı. Alevler keskin bir rüzgârla yayıldı. Kocaman yaratık hızlıca ağaçları devirdi, yangının yolunu değiştirmeye çalıştı. Minik varlık ise dar geçitlerden insanları, hayvanları çıkardı. İkisi ayrı yollardan aynı amacı savundu: ormanı korumak.
Tekrar bir araya geliş
Yangın söndüğünde, kocaman yaratık minik varlığın yanına gitti. İkisi göz göze geldi ve birbirlerinin önemini anladılar. Kocaman yaratık üzgündü çünkü küçümsemişti; minik varlık ise kırgınlığını anlattı. Özürler ve teşekkürler, ormanın daha güçlü bir topluluk olmasını sağladı.
Masaldan dersler
Bu hikâye, farklılıkların ortak bir amaç için nasıl zenginlik olabileceğini anlatır. Ne kadar büyük ya da küçük olduğumuz önemli değildir; önemli olan yeteneklerimizi paylaşmak ve birbirimize saygı göstermektir.
- Herkesin güçlü ve zayıf yönleri vardır. Birlikte çalışmak işleri kolaylaştırır.
- Küçümsemek kırar; takdir etmek birleştirir.
- Sorunlar karşısında birbirine yardım etmek, dayanışmayı güçlendirir.
Sorularla düşün
Bu masalı okuduktan sonra çocuklarla şu soruları konuşabilirsiniz:
- Sen hangi işleri yaparken daha başarılısın? Hangi işleri başkası daha iyi yapar?
- Bir arkadaşın seni kırdığında ne yaparsın? Özür dilemek neden önemlidir?
- Birlikte çalışarak neler başarabilirsiniz?
Gece yatmadan önce bu hikâyeyi hatırlayın: Hepimiz farklıyız ama birlikte güzel şeyler yapabiliriz. İyi akşamlar, tatlı rüyalar.
